چکش اشمیت

آزمایش چکش اشمیت

 چکش اشمیت

چکش اشمیت یکی از رایج ترین و پرمصرف ترین ابزارهای ضربه زنی است، که در صورت استفاده صحیح می تواند وسیله ای با ارزش باشد. اما بی دقتی و استفاده بدون تشخیص پارامترهای موثر میتواند به نتایج نادرستی منجر گردد.

چکش اشمیت روشی سریع و کم هزینه و غیرمخرب هم در آزمایشگاه و هم در محل میباشد. این روش را نمیتوان به عنوان جایگزین آزمایش مقاومت فشاری استاندارد استفاده نمود، بلکه روشی است در جهت تعیین یکنواختی بتن در سازه و یا مقایسه تغییر کیفیت بتن در نقاط مختلف یک سازه. این آزمایش نسبت به تغییرات موضعی در جنس بتن حساس میباشد.

برای مثال، وجود ذرات درشت دانه، درست در زیر پیستون، سبب حصول نتیجه کم میشود. به علاوه انرژی ای را که بتن جذب می کند، با مقاومت و هم با سختی آن ارتباط دارد، به طوری که ترکیب مقاومت و سختی کنترل کننده برجهندگی می باشد.

آزمایش چکش اشمیت برجهندگی فقط خواص سطح بتن را می سنجد. به علت پراکندگی موضعی در سختی بتن در یک مساحت کوچک، عدد برجهندگی باید در تعدادی از نقاط نزدیک به یکدیگر تعیین شوند و سپس از نتیجه آنها میانگین گرفته شود.

در چکش اشمیت جرم متصل شده به فنر وجود دارد که با کشیدن فنر تا نقطه مشخصی، مقدار انرژی ثابتی به آن داده می‌شود. این کار با فشار دادن چکش به سطح صاف بتن انجام می‌شود.

بعد از آزاد کردن، جرم تحت اثر بازتاب میله چکش (که هنوز در تماس با سطح بتن است) قرار می گیرد و مسافتی که توسط جرم طی می‌شود و برحسب درصدی از انبساط اولیه فنر بیان می‌شود، عدد بازتاب نامیده می‌شود.

این مقدار توسط یک نشانه که در طول یک مقیاس مدرج است حرکت می‌کند، نشان داده می‌شود. عدد بازتاب یک اندازه مطلق است، چون به انرژی ذخیره شده در فنر و به اندازه جرم وابسته می‌باشد.

چکش اشمیت
چکش اشمیت

مطالعات نشان داده است که سختی سنگ‌ها با مقاومت فشاری تک محوری و مدول کشسانی سنگ‌ها در ارتباط است در واقع سختی یکی از مفاهیم رایج است که برای توصیف رفتاری سنگ‌ها بکار می‌رود.

سختی تابعی از عوامل ذاتی چون نوع کانی‌ها، ابعاد دانه‌ها، چسبندگی مرزی کانی‌ها، مقاومت و رفتار الاستیک و پلاستیک سنگ می باشد. ترکیب و اندرکنش این عوامل، تعیین کننده سختی یک سنگ است. روش های متعددی برای تعیین سختی سنگ پیشنهاد شده است که یکی از این روش‌ها بکارگیری وسیله‌ای به نام چکش اشمیت، معروف به آزمایشهای واجهشی یا دینامیکی است.

در این دسته از آزمایش‌ها از یک چکش یا وزنه برای ضربه زدن به سطح سنگ استفاده می‌شود و ارتفاع واجهش وزنه مقیاسی برای سنجش سختی است. هرگونه رفتار پلاستیک یا تغییر شکل بر اثر ضربه، انرژی الاستیک واجهش چکش را کاهش می‌دهد.

 

این روش که توسط انجمن بین المللی مکانیک سنگ ISRM به صورت استاندارد در آمده است، در مورد سنگ‌های خیلی نرم یا خیلی سخت دارای محدودیت‌هایی بوده است و نتایج قابل اطمینانی ارائه نمی‌دهد. چکش‌های اشمیتی که جهت تخمین مقاومت فشاری بتن بکار می رود انرژی ضربه فنر در حدود ۲٫۲۰۷ ژول دارند که برای سازه های بتنی که مقاومتی بین ۱۰ تا ۷۰ مگاپاسکال دارند مناسب است.

چکش اشمیت
چکش اشمیت

 

اجرای مقاوم سازی FRP

اجرای مقاوم سازی با FRP

اجرای مقاوم سازی با FRP

گروه مقاوم سازی رامان در راستای مقاوم‌ سازی پروژه‌های متعددی در زمینه‌های مختلف مقاوم ‌سازی به اجرا درآورده است. این شرکت پس از طی مسیر هر پروژه( شرح در صفحه اصلی سایت) و انجام محاسبات ، اجرای مقاوم سازی با FRP را نیز توسط مهندسین فنی و با تجربه و اکیپ اجرایی آموزش دیده، انجام می‌دهد.

خدماتی اجرایی که ما در این سیستم ارائه می دهیم شامل:

  1. انجام کلیه پروژه های مقاوم سازی با FRP
  2. اجرای سیستم FRP جهت افزایش طبقات ( تا افزایش 8 طبقه سابقه داریم)
  3. تهیه مصالح FRP در کلیه فیلدها و صنایع مختلف
  4. ترمیم سیلو ها و مخازن پترو پالایشی و کارخانه های سیمان با FRP
  5. تعمیر لوله‌های خورده شده نفت و گاز با پوشش FRP

در قسمت های دیگر سایت می توانید کلیه مصالح FRP و روش های مقاوم سازی با این سیستم را مشاهده نمایید.

در اینجا روش اجرای مقاوم سازی با FRP به صورت مختصر شرح داده می شود:

الیاف FRP

FRP  که مخفف عبارت Fiber Reinforced Polymer می‌باشد، کاربردهای متفاوتی در صنعت ساخت‌وساز و مقاوم‌ سازی دارد.

 بیشترین کاربرد FRP در ترمیم و تقویت و مقاوم‌ سازی ساختمان‌ها با کاربری‌های متفاوت و انواع سازه‌ها است. الیاف FRP با قرار گرفتن و نصب بر روی سطوح بتنی از قبیل دال‌ها، تیرها، ستون‌ها، دیوارهای بتنی، فونداسیون بتنی و سایر سطوح سازه‌های مختلف می‌تواند باعث افزایش مقاومت بتن شوند.

الیاف‌های FRP با داشتن مقاومت بالا در برابر مواد شیمیایی، از جمله مصالح مناسب جهت ایجاد خاصیت ضدخوردگی می‌باشند. همچنین سبک بودن و نصب آسان این الیاف‌ باعث استقبال بالا از این محصول شده است.

انواع الیاف‌های FRP

الیاف کامپوزیت FRP : الیاف کامپوزیت FRP پارچه‌هایی در یک یا دو جهت هستند که به صورت رول‌هایی به عرض ۵/۰ و طول یک متر

انواع الیاف FRP مورد استفاده در مصالح کامپوزیتی FRP، الیاف پلیمری کربن، شیشه، آرامید و بازالت هستند که محصولات کامپوزیتی آن‌ها به با نام‌های الیاف کربن CFRP، الیاف شیشه GFRP، الیاف آرامید AFRP  و الیاف بازالت BFRP در بازار موجود می‌باشند. البته پر کاربرد ترین الیاف ها در صنعت مقاوم سازی کربن و شیشه می باشند.

نصب و اجرای مقاوم سازی با  FRP

اجرای پروژه مقاوم‌سازی با FRP و نصب این کامپوزیت‌ها نیازمند نیروی کار ماهر، با تجربه و متخصص در این امر است. چرا که اشتباه در نصب از کارایی و کارآمدی مصالح FRP کاسته و ممکن است در جهت افزایش مقاومت سازه گامی برداشته نشود.

از جمله اشتباهات رایجی که در نصب این کامپوزیت‌ها انجام می‌شود، نصب بدون آماده‌سازی سطوح، استفاده از چسب و رزین و ابزار نامناسب، عدم اطمینان از چسبیدن درست و اصولی تمامی ورق (کناره‌ها و گوشه‌ها) و ایجاد فاصله زمانی زیاد بین آغشته کردن سطح با چسب و نصب FRP است.

اجرای مقاوم سازی با FRP
اجرای مقاوم سازی با FRP

 

مراحل نصب FRP

  • پرکردن ترکهای با عرض بیشتر از ۳/۰میلیمتر با تزریق تحت فشار اپوکسی و اطمینان از عدم ایجاد و گسترش ترک بر روی سطح بتن.
  • اثرات خوردگی و رسوبات آن روی بتن پاکسازی شده و خرابی های ناشی ازخوردگی قبل از اجرای FRP ترمیم گردد.
  • هرگونه آثار رنگ، برآمدگی­ها، گوشه­های ناهموار و دارای اعوجاج، سطوح مقعر و گودی و هرگونه مواد زائد از سطح بتن حذف شود تا از چسبیدن الیاف به سطح بتن اطمینان حاصل گردد. با استفاده از خمیره بتونه شکل اپوکسی می توان ناهمواریهای سطح بتن را ترمیم نمود.
  • سطح بتن به میزان حداکثر ۱ میلی­متر ساب می ­شود.
  • گوشه­ های مقاطع بتنی مطابق آنچه در نقشه­ ها آمده است گرد می­ گردند.
  • سطح بتن گرد روبی شده و در صورت تمیزکردن سطح با آب، خشک می­ گردد.
  • اختلاط مناسب رزین ها مطابق روش توصیه شده توسط سازنده، در شرایط دمایی مناسب، بصورتی که رزین به رنگ یکنواخت و یکدست برسد.
  • سطح بتن به صورت یکنواخت و مناسب با رزین اپوکسی پوشیده می­ شود. بدین منظور از فرچه­های مخصوص، که توسط سازنده تهیه می­گردد، استفاده می­ شود.
  • الیاف FRP بروی سطح بتن آغشته به رزین اپوکسی نصب می­ گردد.
  • عمل آوری هر یک از لایه­ های FRP نصب شده تا قبل از جایگذاری لایه های بعدی باید تحت نظر بوده و کنترل شود. در صورت احتمال عمل آوری نادرست از نصب لایه های بعدی جلوگیری بعمل آید.

تغییرات نامناسب حرارت، تماس مستقیم با باران، گرد و غبار، کثیفی، تابش شدید آفتاب، رطوبت بالا می­تواند به سیستم FRP  صدمه بزنند و باعث می شوند تا عمل آوری رزین درست انجام نشود .لازم است تا زمانی که رزین عمل آوری کامل می شود از آن حفاظت نمود، این منظور با چادر پیچی و پوشش لاستیکی امکان پذیر می باشد.